Over Wim

23 september 2019


Toen Maria, onze voorzitter, me vroeg een stukje te schrijven n.a.v. het overlijden van Wim,  heb ik daar, zij het met enige aarzeling, ja op gezegd. Aarzeling vanwege het feit dat ik toen al voorzag dat een flink deel van onze stoofleden aanwezig zou zijn bij zijn begrafenis om daar te horen wat een fijne vader voor zijn kinderen, leuke opa voor zijn kleinkinderen en bovenal liefhebbende echtgenoot voor zijn Joke hij was  geweest. Te horen ook dat Wim een levensgenieter met veel humor is geweest, altijd in voor een hapje en een rood wijntje. Wat betreft dat laatste had ik dan ook eerder een druivenrank i.p.v een gerst-aren op zijn, overigens prachtige, rouwkaart verwacht. 

Wat betreft dat hapje waar hij van hield, wil ik jullie een anekdote vertellen: een aantal weken geleden was ik met mijn neefje uit Zierikzee mee op de kreeftenvisserij. Behalve een paar honderd kilogram volwassen kreeft, hadden we ook een paar honderd zeekrabben en enkele sepia's als bijvangst. De gewoonte is dan dat je als een soort beloning voor de hulp die je hebt geboden, met het boeien van de scharen van de kreeft, deze bijvangst, benevens enkele "eenpoters", dit zijn kreeften die maar een schaar meer hebben, mee krijgt naar huis.  Nu had ik eerst de zeekrabben gekookt en vervolgens in hetzelfde kookvocht drie kreeften. Toen ik naar de Jumbo om soepgroenten ging trof ik Wim op de parkeerplaats en vroeg ik hem of hij van vissoep hield, hij antwoordde op z'n Wims enthousiast met JAE en op mijn tweede vraag of hij ook van kreeft hield nog iets enthousiaster JAE JAE. Ik zei hem, kom dan straks even met een pannetje een paar liter visbouillon en een kreeftje bij me ophalen. Amper een kwartier later belde hij aan en heb ik zijn pan gevuld met bouillon en een kreeft en nog een pakje soepgroenten mee gegeven.  Veel later op de avond belde hij me met de mededeling, "Dat was een bitje lekker jon". Hij heeft er niet bij verteld of hij ook wat voor Joke had bewaard en dat heb ik hem ook niet gevraagd, maar ligt wel in de lijn der verwachting.

Als leden van de baancommissie, hebben Wim en ik ook nog al eens samen geklust. Een mooi voorbeeld daarvan was het voorzien van de tweewielskruiwagen van "peeboorden", zodat er twee keer zoveel bladeren in mee konden van de banen naar de tankval.

Al met al, ik weet zeker dat ik namens heel veel, zo niet alle stoofleden spreek als ik zeg, UT WAS UN VEINE VENT, die we zeker gaan missen maar niet snel zullen vergeten. We wensen Joke, de kinderen en verdere familie heel veel kracht en sterkte toe voor de naaste toekomst.  Chris Schot.  

Categorieën


Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit nieuwsbericht
Om te kunnen reageren dien je ingelogd zijn. Inloggen